آپارتمان خرم

شهر نجف آباد مانند اکثر شهرهای کوچک در حال افزایش جمعیت، به ناچار ملزم به استفاده از ارتفاع برای سکونت خواهد بود. به این ترتیب، الزام استفاده از ارتفاع و الگوهای نامتناسب با فرهنگ شهر، فاصله گرفتن از فضای  سبز و بلعیدن حیاط ها برای اضافه کردن متراژ بی کیفیت به ساختمان ها ذهنیتی غیر شفاف و غریبه برای مردم  نجف آباد –که پیوندی دیرین با فضای باغ و ارتباط بصری با طبیعت داشته اند- به وجود آورده است. از جهت دیگر، قوانین از قبل تعریف شده شهری، باعث ایجاد محدودیت هایی در جای گذاری فضاهای پر و خالی در ساختمان می شود که درد مضاعفی بر این موضوع می گذارد. امروزه معماری در حل نبرد بین ذهنیت به وجود امده، ساختمان سازی و تمام محدودیت ها (طرح جامع) نقش بسیار مهمی دارد.

در این پروژه با کاهش تعداد واحدها و افزایش متراژ نسبی حیاط ها و تراس ها سعی کردیم حس ارتباط نزدیک تر و کامل تری بین ارتفاع و طبیعت یا الگوی زندگی قبلی برقرار کنیم. به گونه ای که فاصله گرفتن از زندگی ویلایی، حس ناخوشایندی ایجاد نکند.